İkinci dünya savaşı yıllarında Kırgızların yaşadığı bir köyde geçen bu kitabı okuyanın içine işleyen; umudun içinde umutsuzluk, açlık, sefalet, cepheden gelen ölüm haberleri ve üç oğlunu ardından da gelinini kaybeden Tolgonay ananın ağzından dinliyoruz.
Savaşın başlamasıyla yiyeceklerin cepheye gönderilmesi, köyde geriye kalanların açlıkla imtihanı...
Gelen ölüm haberlerine karşın ayakta durmaya çalışan ama takati de kalmayan geride kalanların yaşadıklarını öyle acı bir şekilde anlatıyor ki Tolgonay ana evlatlarının acı haberlerini aldığında bile acısını gidip toprak anayla paylaşıyor.
Hem köydeki diğer kadınlar hem de evde kocasının bir gün geri geleceğini bekleyen gelininin umutsuzluğa kapılmaması için derdini toprak anaya anlatan Tolgonay, köydeki herkesi ayakta tutmaya umutlarını yitirmemeleri için çaba sarfediyor. İçinde zerre kadar umut yokken ...
Bu hikaye bizim memleketimizin, bizim topraklarımızın hikayesi. Bizim acımız bizim çaresizliğimiz, bizim umudumuzun hikayesi.
·
451 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.