Babalar, kızları fırtınaya kapıldığında sığınacakları liman olmalı.
Sığınacak liman aramasına sebep olan fırtına değil ...
81 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Benim babam bana limandı hem de çok güzel liman. Ama maalesef çok erken yaşta kaybettim babamı. Bu durum o çok üzücü ki herzaman iyisiyle kötüsüyle sana destek olan birini kaybetmek sadece yaşayan bilir. Her ne kadar büyüsem bile her zaman yatmadan önce alnımdan öpmesini, gece gelip üzerimi açık mı diye kontrol etmesini ve sabahları işe gitmeden de öpüp gitmesini o kadar çok özledim ki ahh ne güzel günlerdi. Mekanı cennet olsun inşaallah. 🥺
Hayatta en şanslı olduğum yer galiba burası Babam,çok iyi baktı hep çok sevdi ama ne annem ne babam bir kere olsun öpüp başımı oksamadilar.Keşke oda olsaydı hersey daha güzel olabilirdi.Neyse bunada şükür diyelim.
Kadir ÜZÜMCÜ
Gönderi Sahibi
Sevgilerini hissetmek bilmek önemli olan samimiyetle sevdiklerini bildikten sonra onlar olmasada olur
Bakın çevrenize..
Kendine güvenen, daha az yara alan, çabucak toparlayan kim varsa ailesi tarafından gerçekten sevilen insanlardır..
Bir de sevip belli etmeyen ebeveynler var. Sözde içinden sevenler..! yok öyle bir dünya.. belli edeceksin.. sarilacaksın, her zaman yanındayım diyeceksin değerlisin diyeceksin.. 2 yaşında kızım var. Sürekli ne kadar değerli olduğunu dile getiriyorum. Ne anlar değil mi?
Anlıyor, biliyor... Yeri geldiğinde kendine liman olabilecek kadar güçlü olur umarım
Kadir ÜZÜMCÜ
Gönderi Sahibi
Ailesinden yüzü gülmeyen birinin yüzü çok çok zor gülüyor cidden bir olay yaşadığında toparlanması daha zor oluyor erkek olsun kız olsun sevgiyle büyüyen kendini belli ediyor daha güçlü oluyor
Ebeveyn olmak aslında çok büyük bir sorumluluk. Günün birinde çocuğum sorununu bana anlatamaz ve bir yerlere yazarsa bu çok üzücü olur
Babamı satırlarca anlatacak kadar çok iyi tanıyorum,ama o beni satırlarca ağlattığı için anlatamıyorum
Reklam
Babalar kızların ilk aşkıdır.Lakin varlığı yokluk olan bir baba kızı için ömür boyu dinmeyen bir sancı ve kalbin sevgisizliğe açıldığı koca bir açlıktır.
