Türk Edebiyatı’nın en önemli romanlarından biridir. Yazarı Mehmet Rauf’tur. (1875-1931) psikolojik türde yazılmış bu roman ilk olarak 1900 yılında Serveti Fünun dergisinde yayımlanmış, 1901 yılında ise kitap olarak basılmıştır. Eser Serveti Fünun döneminin en önemli romanlarından biri olarak kabul edilmektedir.
Kitapta üç ana kahraman vardır. Süreyya, Suat ve Necip.Kitabın konusu bu kahramanlar arasındaki sadakatsizliğe dayanan aşk sürecidir.Kitapta kahramanların ruh halleri ve psikolojileri uzun uzun anlatılır. Bundan dolayı türk edebiyatının ilk psikolojik romanı olarak kabul edilir.Bu ruh hali betimlemeleri ilk başlarda sıksa/yorsa da sonrasında insanı içine alıyor ve kitabı daha akıcı hale getiriyor.Böyle bir konusu olan kitabın mutlu sonla bitme ihtimali zaten yoktur. Bence olması gereken sonla bitmiştir.