“yazının bedeli vardır bilirsiniz.
kurban ister, kan ister. ter ister, gözyaşı ister.
bu yüzden kaderi ağırdır. yazının kalbi vardır.”
diyor nazan bekiroğlu.
ben bu kalbi küçük sözlerimle incitmek istemiyorum lâkin ruhumun fısıldadığı birkaç kelâm var.
hissedilen her şeye cümle kurulamıyor sanırdım nazan bekiroğlu susuşlarıma, Züleyha’nın, Yûsuf’un, Yakub’un, Firavn’ın, kurdun, kuyunun ve aynanın bile susuşlarına kelâm bulmuş.
“bir aynanın bile susuşlarına” derken sahi, aynayı incitiyor muyum?
artık bir şey söylerken 2 kere değil bir sözü ne kadar fazla düşünebilirse insan o kadar düşünmek istiyorum.
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.