Modernitenin getirmiş olduğu acıya, eleme, kedere hastalık gözüyle bakmanın beyhude bir çaba olduğunu mutluluk, sevinç, neşe kadar hüznünde hayatımızda yeri olduğundan bahsediyor. DSM de (Amerikan psikiyatri birliği tarafından yazılan, psikiyatrik hastalıkların tanısı için kullanilan el kitabı) yer alan hastalıklardan bahsediyor. Beni en çok düşündüren kısımlardan birisi olan bir örnek: Toplulukçu kültürlerde yer alan misafirperverlik kavramı... Toplulukçu(doğu) kültürlerinde yer alan eve gelen bir misafire aç mısın? Diye sorulmaz hemen yemek getirilir. Fakat bireyci(batı) kültürlerinden ise aç mısın bir şeyler yer misin? Sorusu ile bu kavram kendini gosterir. Toplulukçu kültürlerde yer alan bu anlayış DSM kitabinda "bağımlı kişilik" kategorisinde nitelendirilerek alçaltıcı bir ima içeridiğinden dem vuruyor. DSM tanı kitabı tabiki de bakılması gereken bir kitap fakat içinde bulunduğumuz kültür görmezden gelinerek veya tek ölçüt, tek doğru kitabın bu olabileceği kanısıyla hareket edilmemesi gerektiği sonucunu çıkardım. İlgimi çeken bir diğer nokta ise Adıyaman alkolikleri ve Afyon Karacaahmet köyünde yer alan madde bağımlılıklarını iyilestiren sufi topluluğundan bahsediliyor. Bu durum din ve psikolojinin ne kadar ayrılmaya çalışılsa da bunun doğru bir düşünce olmadığını, din ve psikolojinin ayrılmaz bir parça olduğunu gözler önüne seriyor.
Kısaca özetlemek gerekirse BİLİM VE TEKNOLOJİ İMAN EDİLECEK, TAPILACAK PUTLAR DEĞİLDİR. [Kitap oldukça sade yazılmış fakat psikoloji alanı kavramları ve konularına hakim olan kişilerin okurken daha kolay anlayabileceklerini düşünüyorum..]
·
381 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.