Herkesten yufka fakat herkesten kuvvetli ve derin Ebu Bekr yetişti. Kalabalığı yardı, hücreye girdi, yatağa yaklaştı, mukaddes başın üstündeki örtüyü kaldırdı diz çöktü. Allah'ın Resûlünün bembeyaz yüzünü eğilip öptü ve gözlerinden akmadan uçup gitmiş, deli gibi bakanlara döndü: "Nefsimi kudretinin elinde tutan Allah'a yemin ederim ki Peygamber öldü"
Sonra âlemlerin yüzü suyu hürmetine yarattığı o yüze baktı:
"Hayatında ne güzeldin, ölümünde ne güzelsin!"
Devam etti:
"Öldün... İkinci defa ölmeyeceksin!.."
Mea'r-Rafîkı'l Alâ...
Sayfa 594
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.