Didem Madak'ın alışık oldugumuz tarzında guzel bir kitap... Benim hayat arkadasım Değerli eşimin ayni zamanda Kitap Danışmanım olur kendisi :) yazara olan övgüleri sonucu okumaya karar vermistik birlikte. kitaba gelince elestirilecek kışımları olsa da tarzını begenen herkesin keyifle okuyacaginı düşündüğüm bir kitap. Son sayfalarına doğru 128 dikişli siirin hikayesini bilerek okumak biraz hüzünlü bitirmemize yol açsada beğeniceğinizi umuruyorum
Didem Madak'ın ölmeden önce yazdığı son şiirinden bir alıntı ile sonlandırayim. Keyiflı Okumalar dilerim.
...Acı bazen öyle yoğun, çok yoğun
Patlak gözlü bir kurbağa
tarifsiz çirkin ve kel.
Edibin kurbağası yakup benimki seyfettin
Neden bilmem işte
Nereden çıktı şimdi seyfettin
Acı dindi diyorum bazen yağmur dindi der gibi
Öyle kendiliğinden ya da tanrı istediğinden
Yüzüklerim yok takmıyorum
kolyelerim yok istemiyorum
Öyle çok şimşek çaktı gece
Ben sonu Z harfi olarak düşündüm
Son harf olarak
Ben Zeni düşündüm ahbap.
Doğdum, doğurdum
Bir insan nasıl büyüyor gördüm
Hayatta kalmak için
Ve hayatta kalmanın yanında
İnandım şiir bir gevezelikti
Şimdi 128 harfli bir şiir var karnımda
Satırlar artık bomboş
Karnımda hissiz bir şiir var
İçimde durmadan bölünen şiirler
Birlikte yok olacağımız şiirler
Birlikte unutulacağımız şiirler
Hiç borcu olmamış şiirler
Ve bu yüzden çok acıyan şiirler..
·
149 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.