Tutunamayanlar ne korku dolu gözlerle bakılan, sürekli yarıda bırakılan bir kitaptır. Tamam itiraf ediyorum ilk okumaya başladığımda ben de daha
çeyreğine gelmeden pes etmiştim. -Umarım Selim ve Turgut benden nefret etmiyordur- Ahh şimdiki aklım olsa yapar mıydım böyle bir şey? -Asla- Ne güzel erkenden okumuş olurdum böylesine mükemmel bir kitabı ama her şeyin zamanı olduğunu düşünüyorum... Size biraz Tutunamayanlar'da nelerle karşılacağınızdan kısaca bahsedeyim çünkü çok fazla spoiler vermek istemem. Turgut Özben ve Selim Işık öğrencilik yıllarında yakın arkadaşlarken bir zaman sonra yollarını ayırmaya karar verirler. Bir gün Turgut, Selim'in intihar haberini alır ve bunun için kendisini suçlar. Selim'i intihara sürükleyen etkenleri bulmak adına onun tuttuğu günlükleri hatta kısaca hayatını araştırmaya başlar. Turgut bu yolda ilerlerken kendi hayatını da sorgulamaya adım atar.
Tabii Turgut'un yanında bir de yoldaşı Olric vardır.
Kitabı 2. kez elime aldığımda omuzlarımda sanki Selim ve Turgut'un yükleri binmişti. Kitabı okuyup bitirdiğim zaman bu yükten kurtulacağımı sanmıştım fakat işler her zaman planladığımız gibi yürümüyor. O yükler hala omuzlarımda ve bazen içimin cız etmesine sebep oluyorlar. Atay’ın bize neler anlatmak istediğini anlayamadığım zamanlar oluyordu, satırlar karmaşık geliyor ve sürekli o cümlenin başına dönmek zorunda olduğumu hissediyordum kendimi. Öyle de
yapıyordum. Lakin zamanla her şey oturdu kitaptaki her kelime ile harmanladım kendimi hatta okumadığım zamanlar içim içimi kemiriyor o an her ne yapıyorsam bırakıp kitabımı
elime alıyordum - o anın huzurunu ve küçük mutluluğunu sizlere anlatamam- Oğuz Atay Tutunamayanlar' da tam da insanın dünyasını anlatmıştı. Kendi döneminde okursuz ve
ilgisiz kalması çok acıydı. Oysaki Oğuz Atay derdi ki 'Beni hemen anlamalısın çünkü ben kitap değilim çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.' özür dileriz kendisinden başka kimse olmayı
becerememiş adam. Hadi şimdi elimize bir Oğuz Atay eseri alalım ve onu okuyalım sonuçta Atay bize ne demiş 'Ben buradayım sevgili okuyucum sen neredesin acaba?'