Bir yerlerde kendimi bulmuş , çoğu zaman kaybetmiş olabilirim . Aslında bu kitabı eleştirecek ne edebi , ne felsefi ne de psikoanaliz bilgim var . Sadece kitap okumayı seven okuduğunu yorumlayabilen biri olarak kitabın ana düşüncesinin ; zamanının acımasız , karşı konulamaz yıpratıcığı ve hızı , saplantılarımızın kaynakları yada nietsche nin tanımı ile anlamı ve insanın kendini tanımadan harcadığı farkına vardığında ise artık çok geç kalınmış ömrü olduğunu söyleyebilirim . Ve tabii anda kalmanın ; geçmişin esiri geleceğin kölesi olmadan bu anı yaşayabilmenin önemi en önemlisi de bu bence . Bu ağır konular romandaki karakterlerin zaten var olan ağırlıklarıyla birleşince çok yoğun çok düşünme gerektiren bir kitap haline geliyor haliyle . Ama bir o kadar da zevkli bir okuma deneyimi . Hele nietzsche nin o nerdeyse hepsini not ettiğim afrodizmaları ( özlü sözleri işte ) inanılmazdı .
Son olarak bazılarını kızdırabilecek kitapla alakasız nietzsche ile ilgili bir tespitim var . Hiç bir insan bu kadar üst düzey bir zeka ve yaşamın
sırlarını bu kadar derinlemesine algılama ile kendinden üst bir varlığı kabul etmeden başedemez . Bunun insanı kapkara bir yalnızlığa itmesi elbette kaçınılmaz olacaktır . Çünkü o seviye diğer insanların artık görünmeyecek kadar küçüldüğü seviyedir . Bu kadar yukarıda olmak eğer Allah değilseniz yada bir inancınız yoksa sadece huzursuzluk , yalnızlık ve ümitsizlik getirir . Sonuç olarak nietzsche aklını yitirmiştir . Tabii edebiyat ve felsefe için bulunmaz bir yazar düşünür artık neyse hepsidir . Onunla ilgili bir kitap daha okuyacağım en kısa zamanda . Kitap güzel baya güzel .
·
345 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.