AcımakReşat Nuri Güntekin
Eser, küçük yaşta yaşadığı şeylerden dolayı acıma duygusunu yitirmiş Zehra muallimenin babasının hatıra defterini okuyarak asıl gerçekleri öğrenmesini konu alıyor.
Kitapla ilgili yapmak istediğim belli başlı eleştiriler var. Karakter eleştirileriyle başlamak istiyorum. Kitapta iki karakter gözüme çok çarptı: Zehra öğretmen ve Mürşit Efendi. Zehra öğretmen gayet iyi, temiz kalpli, namuslu bir karakter ama onda sadece tek bir duygu eksikti "ACIMAK". Kitabın belli yerlerinde acıyıp empati yapmasını beklerdim. Sonuçta benzer şeyleri kendisi de yaşamıştı. Mürşit Efendi ise aşırı saf bir insan, sürekli iyi niyetiyle kullanılıp bi kenara atılmıştı. Karakter olarak biraz daha uyanık ve açıkgözlü olabilirdi. Ayrıca genel olarak eserdeki şahıslar tek yönlüydü. İyi ve kötü ayrımı kolayca yapılıyordu bu özelliğini sevdim. 
Reşat Nuri Güntekin gerçekten ruh tahlillerinde başarılı bi yazarımız.
Kitabın üslubunu eleştiricek olursam eğer kitapta söz sanatlarindan teşbihin cok fazla kullanılması en çok hoşuma giden yerlerden biriydi. Karakterin nasıl hissettiğini daha kolay anlamamızı sağlıyordu bu da anlatımı güçlendiriyordu.
Son olarak bir de akıcılıktan bahsetmek istiyorum. Yazarın dili gerçekten çok akıcıydı, okurken elinizden bırakmak istemeyeceğiniz türden bir kitaptı. Ama bazı yerlerin gereksiz uzun olduğunu düşünüyorum. Reşat Nuri Güntekin 1-2 cümlede anlatılabilecek olayları bazen uzun bir paragrafta anlatıyordu ve bu da biraz da olsa okurken bezdiriyordu. Aynı şey bazı diyaloglar içinde geçerli.
Kitapta rahatlıkla Anadolu insanının yaşantısını, sorunlarını, kişisel duygularını görebiliyorduk. En çok hoşuma giden kısımlardan biri de buydu. Kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ölmeden okunacak kitaplar listenize eklemeyi unutmayıın<3
Reşat Nuri Güntekin gerçekten ruh tahlillerinde başarılı bi yazarımız.
Kitabın üslubunu eleştiricek olursam eğer kitapta söz sanatlarindan teşbihin cok fazla kullanılması en çok hoşuma giden yerlerden biriydi. Karakterin nasıl hissettiğini daha kolay anlamamızı sağlıyordu bu da anlatımı güçlendiriyordu.
Son olarak bir de akıcılıktan bahsetmek istiyorum. Yazarın dili gerçekten çok akıcıydı, okurken elinizden bırakmak istemeyeceğiniz türden bir kitaptı. Ama bazı yerlerin gereksiz uzun olduğunu düşünüyorum. Reşat Nuri Güntekin 1-2 cümlede anlatılabilecek olayları bazen uzun bir paragrafta anlatıyordu ve bu da biraz da olsa okurken bezdiriyordu. Aynı şey bazı diyaloglar içinde geçerli.
Kitapta rahatlıkla Anadolu insanının yaşantısını, sorunlarını, kişisel duygularını görebiliyorduk. En çok hoşuma giden kısımlardan biri de buydu. Kesinlikle okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ölmeden okunacak kitaplar listenize eklemeyi unutmayıın<3·
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.