Hüseyin Cengiz.... Yürek İşçisi... Bir Ahmed Arif Romanı...
.
Yaşayarak tecrübe etmişti her dizesi hayatı. Aşkın sabretmeye ve ertelemeye tahammülü yoktu. Yoksa hayat doldururdu boşlukları. Doldurmuştu da.
Şiir büyülüydü ve Ahmed bir büyücüydü. Ki sihrinin gücü parmaklıkların, pis kokan hücresinden bile halkına ulaşmış, zihinlere kazınmıştı. Şarkılar çığlık oldu dizeleriyle, filmler gücünü aldı onlardan, küsleri barıştırdı, hiçbir güç barıştıramadı onları denmesine ragmen. Yüreği yanan bir Türkmen Alevinin ruhuna su serpti. Muğlalı olayının ardından otuz üç kurşun yedi yüreğine şiiriyle. Ki o otuz üç kurşunu dizelerine saplayanlar elleriyle koydular karanlığa onu. O karanlıkta bir deri bir kemik kaldı da kan kustum demedi. Vermedi adını Can Yücel in. Bir ananın verdiği bir salkım üzümü kıyamadı yemeyede bedeni gibi çürüdü yanında.
Kırklar meclisinde şarab içeriken cemalini gördüm cemalimde. Kin, kibir ,hasetlik ,düşmanlık olmazdı bizde de sen kapıdan girerken iki pervaza da niyaz edip Muhammed deryasına Ali'nin kapısından girip bırakmıştın sende olanları da.
İnsan onuruyla oynanmaması gerektiğini daha Leyla ya tutulmadan öğrenmiştin. Sen değil senin onurunla oynanmıştı da sana güç versin diye spora başlamıştın bir dönem. Şiddet sende bir refleks oluşturmuştu işte.
Ama Leyla... Leylin... Nasılda insafsızdı öyle. Neden bir kadını secmişti gönlü? Sonsuz aşkınla sevdin onu ve Aynur Hanım'dan doğma Filinta'n ile selamlar gönderdin uzaklardaki Leylana. Şiirlerin zihnimde ama ya o kağida dökmediğin, senin zihninde saklı olanlar. Ben o dizeler için de göz yaşı döktüm dün gece. Cemal Süreya nın da dediği gibi "Hayat kısa, kuşlar uçuyor...."
Dicle kıyısında bir çadırda ölmekti arzun. Olmadı. Ankara nın kurak Haziran ında kapattın gözlerini. Ağıtların yakıldı tüm ülkede. Kim bilir belki Dicle kıyısındadır sesin.
.
.
Bir Ahmed Arif dostu olduk ailemle. Onun dizelerinin müziğe ruh vermiş notalarını dinledik bıkmadan, hâla da dinleriz. Ama bu kitabı neden okumamışım diye çok ama çok kızdım kendime. Hikayesini dinlemiştim dost meclislerinde. Çirkin Kral'ı ziyaretine gittiğini ilk defa bu kitapta okudum. Sadece bu degildi. Cemal iyle dostuklarını, Leyla sına aşkını daha bir gerçek dinledim. Bunlarla kanat çırpan yüreğim, dokuz numaralı hücrede şaha kalktı tüm sinirleri. Ağlamak bağırmak, haykırmak yetemezdi sinirimi tasvirlemeye. Neden dedim , neden senler... niye bu kadar insanlıktan çıkmak, nasıl sığar o ruhlar bir insan bedenine. İrinleri neden patlatmadı o ruhları? Sen o hallerdeyken nasıl girdiler kadınlarının koyunlarına da çocuk getirdiler dünyaya. O çocuklara nasıl o şarkıyı fısıldadılar... "Güzel günler göreceğiz çocuklar, Motorları maviliklere süreceğiz...." #ilkaycabiryorum
.
#ahmedarif #hasretindeprangalareskittim #yürekişçisi #hüseyincengiz #kitap #ahmedarifromanı
·
131 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.