lennie’nin çocuksu saflığı..tertemiz yansıtılmış o duruluk.. george’un ise asla inanmadığı bir hayali lennie ile birlikte kurup her defasında sıkılsa bile aynı cümleleri söyleyişi sırf o çocuk kalpli koca adam için.. “ ..sanırım bunu asla başaramayacağımızı biliyordum, ama o bu masalı dinlemeyi o kadar seviyordu ki anlata anlata ben kendim de inanmaya başlamıştım..”