Hayaller hayatlar dilemmasına bir çentik daha atan @cagnam_erkmen ‘den kadın olmanın her coğrafyadaki zorluğuna, sözlü ve fiziksel şiddetin bireyler üzerindeki tahribatına dair nefes kesici bir roman.
Dört duvar sır hayatlar.
Okumuş- okumamış, zengin-yoksul fark gözetmeksizin tahammülfersa baskıya, haksızlığa, “Elalem ne der?” zapturaptı ile susulan hayatlar.
Ağaç gibi ayakta durmaya çalışan akademik kariyerli beş çocuklu bir annenin hayallerini, düşüncelerini, arzularını, yaşa(ma)dıklarını, maruz kaldıklarını gerek çocuklarıyla gerek sosyal hayatında kaçırdıklarını gıpta ile okuyoruz.
Çocuklarının vakıf olamadıkları yüzünden suçlanan ve “öteki” ilan edilen annenin ölümü, beş kardeşi yakında yıkılacak olan “aile evi”nde bir araya getirirken biz de bu veçhile evin inşa hikayesiyle birlikte dışarda akıp giden hayata karşın evin içindekilerin iç dünyalarına sarsılarak, empati yaparak tanık oluyoruz.
“Keşke dişli bir kadın olsaydı. Dengesiz, buhranlı davranabilseydi, bir deliyi bile kaçıracak kadar manyaklaşsaydı. Sakin, uyumlu bir kadındı, kimseyi incitmemişti, başkalarının önceliklerini gözetmişti. Belki kendini incitmek de kötülüktü. Sırf bu sebeple kötü kadındı belki.”
Aşağılama, sevgisiz bırakma, ayrımcılık, alay etme, engelleme, zorlama…
Hepsi şiddetin başka bir yüzü, türü ne olursa olsun uğranılan şiddetin, aile içi ilişkileri olumsuz etkilediği ise kaçınılmaz gerçek.
Kadının uğradığı aile içi şiddet, sarsılan otoriteye mukabil ailedeki rollerin gereği gibi yerine getiril(e)memesi anlamına da geliyor.
Ayla’nın hikayesi aslında benim, senin, onun hikayesi…
Aklımın koridorlarından yankılanan #metinaltıok dizeleriyle selamlıyorum
sizi.
“Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ
Sevgiler bekliyor sürekli senden.
İnsanın bir yanı nedense hep eksik
Ve o eksiği tamamlayayım derken,
Var olan aşınıyor azar azar zamanla.
Anamın bıraktığı yerden sarıl bana.
Anılarım kar topluyor inceden,
Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne.
Ama yine de unutuş değil bu,
Sızlatıyor sensizliği tersine.
Senin kim olduğunu bile bilmezken.
Sevgiden caydığım yerde darıl bana.”
Çağnam ErkmenSana Kim Sarılacak?