#seldaokudu #asal
Psikoloji içeren kitapları okumayı sever misiniz?
İtiraf etmeliyim ki ben severim.
Hatta bu tarz kitaplar bana mutlaka bir şeyler katar.
Hatta böyle iyi olunca da o karakter ile bir yolculuğa çıkmamı sağlar.
Ban farklı bakış açıları kazandırır.
Şimdi ben kitabın konusunda ziyade önce içinde olan bir konuya değinmek istiyorum.
Kabullenmek ve farkına varmak ne kadar önemli değil mi? İnsan bazen bazı durumları kabullenmez çocuğuna, eşine, ailesine konduramaz asıl hata burada yapılmaz mı? Halbuki baştan kabullenip çaresi için çıkar yol aramak doğru olan değil midir?
İşte bu kitapta bir anne çocuğunun durumunu fark edip onun için tedavi yolunu seçer.
Ahsen küçük yaşta annesi tarafından terk edilen bir kızdır.
Zengin ve güçlü babası ile yaşar.
Ama maddiyat her şey değildir ki her şeyin başı aşırı sevgi veya sevgisizliktir.
O da sevgisiz kalmıştı.
Genç yaşta aşık olup bir adamdan gördüğü sevgiyi yüreği hemen kabullenmiş ve evlenmişti.
Ne yazık ki zengin babasının buna en başından izni yoktu. Zira damat işçi kesimden ve aileye uygun değildi.
Ahsen'in mutluluğu ise oğlu Asal ile perçinlendi.
Ama artık çok sevdiği adam yanında yoktu.
Kendi kaderi annesizlikken oğlunun kaderi de babasızlık oldu.
Asal'ın rakamlara, harflere ve sembollere karşı aşırı bir tutkusu çıkar herkes gibi olmak hayatın akışına kapılmak isterken ise hayat onun için başka bir yol çizer.
Oğlunun iyileşmesi için ise bir kliniğe yatması gerekmektedir.
Tedavi süreci ve sonrasını anlatmak ise kitaba haksızlık olur diye yorumu burada kesiyorum.
Ama o kadar güzel tespitler ve altı çizilecek, üzerinde düşünülecek yer var ki dönüp bir daha okudum.
Size yalnızca bir yeri yazmak istiyorum işte o zaman beni anlayacaksınız;
Hep böyle midir? İnsanlar, sadece kendilerini ve kendilerine ait olanı mı sevip, korurlar?
Yazacak, söyleyecek çok şey var ama alan kısıtlı ve okuyanın bulması gereken mesajlar dolu okunası bir kitap sizi bekliyor.
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.