·724 syf.··Beğendi
···Okunma: 05 Haziran 2023 23:37 En çok yarım bırakılan, okunması en zor veya kalın olduğu için göz korkutan bir kitabı bitirmek beni mutlu etti.
Oğuz atay döneminde anlaşılmamış bir yazar. Kitabı da herkesin anlayacağı dilden değil, onu gerçekten anlamak isteyenlerin çözebileceği bir dil olacaktı. Hiç de şaşırtmadı.
Tutunamayanlar' da beni etkileyen şey, sürekli bir arayışın olmasıydı. Bizi hikayenin öznesine çeken şey, birkaç kişinin hayatına dokunup, oradan süzülmesiydi belki de. İç içe geçmiş hayatlar, Selim, Turgut' un, Turgut anlatıcının içindeydi. Oradan okura geçen bu his, bu eseri ölümsüz kılıyor.
Tutunamayanlar, Turgut Özben' in ağzından ama Selim Işık' ın gözlemlerindendir. Turgut Özben kitapta bir geçiştir, kendi özbenliğini Selim' in intiharının izinden giderek arayan, kaybetmeyi öğrenmeye çalışan bir tutunamayandır. Selim' in onda yaşattığı boşluk hisssini onun hayatını kovalarken keşfettiği benliğiyle doldurmaya çalışır. Selim' in ölümünden önce taplumda silik biriyken Selim ve Olric sayesinde kabuğunu kırmış, insanlara ve olaylara kimsenin bakamadığı, bakmaya cesaret edemediği bir açıdan bakmaya başlamıştır. Yaşadığı ruhsal bunalım benliğini tanımasıyla anlam kazanmıştır.
Her günü yaşamaktan çok geçiştirmeye çalışan bir garip tutunamayan Turgut Özben.
Selim Işık, Oğuz Atay'ın bir röportajında, gerçekten de intihar eden bir arkadaşından esinlenerek oluşturduğunu söylediği tutunamayanların, tutunamayan karakteridir. Peki neye tutunayanlardan?
Selim aslında elinden gelen her şeyi yapmış ama bir türlü insanların arasına karışamamış. Onlardan biri olamamış. Onun yaptığı ince hesaplamalar belki onu tutunamayan yaptı. Belki de hepimizin içinde yaptığı ince hesaplardı bunlar.
Kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamamış, kirlenmemiş, büyümemiş roman kahramanı.
Bana kalırsa bu dünyada tutunamayanlardan sadece birisi Selim Işık.