Çok Güzel bir eserle karşılaştım . Eser tamamen alegorik sembollerle dolu olduğundan çok dikkatli okunması gerekir . Konusuna gelecek olursam bir savaş sonunda 6/12 yaşlarında çocukların bir adaya düşmesiyle kitabımız başlıyor .Başlarında bir yetişkin olmadığı için sevinselerde sonradan durumları böyle olmuyor .Diktatörlüklerdeki düzenin nasıl kurulduğunu çarpıcı bir gerçeklerle çocuklar üzerinden gösteriliyor ."İnsan insanın kurdudur " cümlesi masum çocuklar dahi olsa bile en acımasız şekilde var olduğunu görüyoruz. Yönetim hırs ve hiyerarşi çocukların arasında görmek çok rahatsız ediciydi.Bir o kadar da ufuk açıcıydı. Çocuk olsa bile bugünün yetişkin insanın yönetim şeklini yapıyor , zorbalık canilik ve daha fazlası . Kitap bitene kadar insanda hep bu çelişkiyi canlı tutmaya çalıştı . Herkesin içinde iyilik olduğu kadar kötülük de mi vardır? Bu iyilik kötülük doğuştan mı gelir ,yoksa sonradan mı kazanılır ? Bunun gibi bir çok soruya roman bitimine kadar cevap bulmuş olduk .
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.