Kartal Kitap Fuarı'na davetli yazarlardan biri de Cem Kalender'di. Serkan Türk'ün sorularını cevaplayarak güzel bir sohbet yapıldı, dinlemesi keyifliydi. Bu sohbette Serkan Türk dil mi hikâye mi sorusunu yöneltti yazara. bunun sebebi Klan adlı ilk eseri sonrası yazarın üslûbunda görülen değişim olmalı. Zamanın Unutkan Koynunda kitabını hatırlıyorum, ne yazık ki Kayıp Gergedanlar'ı okumadım, ama Kasımpaşalı Oedipus, Mazarin Mavisi ve Çürüme'nin okuyabildiğim kısımlarından anlayabildiğim kadarıyla Klan'daki üslûp bir daha tekrar etmedi, zaten Cem Kalender "önce hikâye" dedi.
Yazarın Mazarin Mavisi kitabını yazma öyküsü de ilgi çekici: Kasımpaşalı Oedipus kitabının yazara ödettiği bedellerden birisi öğretmenlik mesleğini kaybetmesi, işten atılması. bu süreçte evde geçirdiği uzunca bir zaman var. Bu süre içerisinde kaynanası ile beraber müge anlı izlediği bir dönem bulunuyor. Mazarin Mavi'sinin 2. kitapta anlatılan öyküsü de aslında yaşanan gerçek bir olay. Duyunca şaşırmamak imkânsız, ama yaşanmış işte. Ancak Müge Anlı izleyenlerin bildiği gibi; Handan'ın hikâyesi sıradan bile sayılabilir. Cem Kalender son kitabında da Müge Anlı'daki Palu ailesi rezaletinden yola çıkarak o ailenin etrafında dönen bir hikâye anlatıyor.
Eserle ilgili olarak öncelikle, evet, Cem Kalender dil değil, hikâye önce gelir diyor, doğru; ancak yazarın üslûbu kolay okunmayı eğer iyi bir özellik olarak alacaksak kesinlikle iyi bir üslûp. Zorlanmadan akan, akıp giden bir anlatım biçimi var yazarın. Bağlantılar, akışlar hepsi izlenmesi kolay, rahat bir seyir izliyor.
Konu olarak eşcinsellerin, travestilerin ya da transseksüellerin hayatlarından bir parçayı hikâye ederek daha büyük karmaşaların, eşitsizliklerin, "kader"in sorgulanmasını bizden talep ettiği ya da bu da var evet, buraya da bakın, bu da yaşanıyor, şeklinde bir öneri getirdiğini de söyleyebiliriz yazarın. Ancak burada 2. kitabın yani müge anlı'da anlatılan olaya bağlanan noktanın aktarılmasında bence zorlamalar başlıyor. Bunun sebebi şu; ikinci kitap birinci kitap kadar uzun ve daha iyi anlatılmış olsaydı bence kitabın sırrı daha etkileyici gelebilirdi bizlere. ancak Cem Kalender ikinci kitapta daha hızlı anlatıyor. Gereksiz bir politik doğruculuğun varlığından da söz edebiliriz, Resul karakterinin kitaptaki işlevi gibi. Ancak Handan'ın hikâyesi gerçek, 2018 yılında müge anlı'da işlenmiş ve akıl alır gibi değil olaylar. Yani bu kadar şaşırtıcı bir hikâyeyi aynı etkileyiciliği verebilerek anlatmak çok da kolay olmasa gerek, bunu böyle söylüyorum çünkü bence yazar bizim şaşırmamızı istiyor, zira sır kitabın sonlarında ortaya çıkıyor. Etkileyici olabildiğini söylemek benim açımdan zor, çünkü 2. kitabın karakterleri, 1. kitapla ilgisi vb derken bir çok şey önceden söylediğim gibi, daha hızlı anlatılıyor. Hızlı anlatılınca da karakterlerin yaşadığı şoklara, olaylara gerekli duygusal tepkileri veremiyoruz. Bu bir eksiklik ve olumsuzluk kitap için.
Genel anlamda bakarsak; iyi bir kitap olduğunu söyleyebilirim Mazarin Mavisi'nin. Bunu büyük oranda yazarın üslûbunun sağladığı konfora, rahatlığa bağlıyorum. 1. Kitabı ikinciye kıyasla daha iyi buldum. Bir yandan da son kitabı Çürüme'yi okuduğum için iki kitapta birbirinin aynı anlatım tarzının sürdüğünü söyleyebilirim. daha geniş, daha derinlikli anlatılması gereken konuların daha hızlı anlatıldığı kitaplar gibi geliyor bu iki kitap bana. Belki de daha uzun yazmalı Cem Kalender.
Eleştirilerim bir yana, Cem Kalender'i elbette öneriyorum. İlgi çekici bu dünyayı bir de yazardan okumak için iyi bir fırsat.
·
990 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.