Attilâ İlhan birbirinden sahici insanlarıyla kent resimleri çiziyor bize. Tanrıyoruz o insanları; kimi ben, kimi sen, kimi o…
***
Ben şiirin aslında o çok tanınan dizelerini değil de üzerinde pek durulmadan okunup geçilen dizelerini severim.
O dizelerdeki imgeleri...
Ayışığına batmış karabiber ağaçlarını...
Gittikçe genişleyen yakılmış ot kokusunu mesela...
Gecenin üzerine serpilen gümüş tozunu...
Kederin insanın içine bir yılan gibi sokuluşunu...
Şairin birdenbire "özgürlüğümüz yoksa, yalnızlığımız mıdır" diye soruşunu...
Attila İlhan'ın "Ayrılık Sevdaya Dahil"i...
"Çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
Çünkü ayrılık da sevdaya dahil
Çünkü ayrılanlar hala sevgili
Hiçbir anı tek başına yaşayamazlar
Her an ötekisiyle birlikte
Her şey onunla ilgili"
***
Yaşayan için pek tanıdıktır bu duygu ama gel de bilmeyene anlat!
Fakat flörtlerde, kendini aşka benzetmeye çalışıp duran ilişkilerde, "seviyeli beraberlikler"de tam ayrılırken söylenen "seni hep seveceğim" teraneleriyle karıştırmamalı!
Çünkü kabul etmeliyiz ki, o laflar bazen ayrılık sırasında çıkacak zorlukları hafifletecek taktik hamlelerdir!
Bazen de saldırganlık ve gideni duygusal bir hapishaneye "hapsetmek" için kullanılırlar.
Oysa ayrılığı sevdaya dahil edenler çoğu zaman o lafı söyleyecek mecali bulamazlar kendilerinde.
***
Kendi sırrını bazen kendine bile itiraf etmek istemez aşk!
Aşk ilişkisi bitse bile aşk sürer kimi zaman!
O yüzden işte ayrılık, hatta özellikle ayrılık aşka dahildir!
O yüzden insanın içinde "kıpkırmızı bir yanardağ ağzı tebessümüne devam eder!"
***
Daha da yakıcısı şu ki...
Birlikteyken kayıtsızlığın derin sularında boğulup gidebilecek bir aşk, taraflar ayrıldıkları için kendi külünden yeniden doğar...
Hatta kimi ilişkilerde aşk sonradan gelir!
Ayrılıktan sonra...
Kaybın bilinciyle...
***
“ Ayrılıkta Sevdaya Dahil ” Sevdiğim şiir kitapları arasında çoktan yerini aldı. Her satırı anlamlı, her satırı özel... Sizlere de keyifli okumalar diliyorum :)
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.