Yaşadıkça Düşleİnsan ve Duygular
Çocuk edebiyatı kitaplarından olan Düşler Atlası serinin 3. kitabı. 10-14 yaş aralığı olarak görülse de yetişkinlere de sevginin, umudun, vazgeçmemenin her şeyi güzelleştireceğini ispatlamaya çalışıyor. Bu kitapta hep birlikte bir gemi yolculuğuna çıkıyorlar ama bir sorunla karşılaşıyorlar çıktıkları bu gizemli, yorucu, bir o kadar da birleştirici yolculuk bir tanışıklığa vesile oluyor. Güldürüyor, düşündürüyor, hüzünlendiriyor ama en önemlisi yeni şeyler öğretiyor. Kitap başlarda macera kitabıyken sonlara doğru epik fantastiğe evriliyor. Dokunulmazlığı olan tavşanlar, stratejik oyunlar, tavşan adasındaki savaş ve daha nice macera sunuluyor okura. Kitabı yaşamamızı, sayfalar arasında bir ormandaymışız gibi hissetmemizi isteyen Ra’nın sözleri biraz durmamızı ve düşünmemizi sağlıyor. “Çoğumuz ağaçları yalnızca birer ağaç olarak görürüz. Oysa onlar ses dalgalarıyla konuşarak, birbirlerine yardım ederek, birbirlerini koruyarak kocaman bir orman olabilirler” diyordu. Zihnimde biriken sorulara cevap mahiyetindeki bu sözü, bir ormanda edindiğim bilgileri tasdikler nitelikteydi. Zira ağaçlar öyle güzel yaratılmışlardı ki aralarından biri zor durumda olduğunda, güçsüz düştüğünde diğer ağaçlar doğal denge için onu güçlendirme yoluna gidermiş. Doğanın seçilim yasasında “güçlü olan yaşar” kuralının aksine, zayıf üyelerini kaybetmek ormanın “işine gelmiyor”. Farklı türden ağaçlar ışık ve su gibi yerel kaynaklar için mücadele edermiş ama türdeş ağaçlar için durum farklıymış. Kayın ağaçları arkadaş olabilir, hatta birbirini beslerlermiş. Canlı bir destek hattı esasında, bu biraz da toplumdaki herhangi bir bireyin diğerlerinden çok geride kalmamasını sağlayan sosyal yardım sistemlerine benziyor. Ormanın sistemine göre bir ağaç, ancak kendini çevreleyen orman kadar güçlüdür. Peki ya biz insanlar dedim ama yutkunmak en iyisi gibi geldi sonra. Zorluklarla başa çıkma konusunda kendimi yokladım. Zira beklemekte dahildir hayallerimize kavuşmaya, doğru cevapları bulmaya.
Velhasıl Düşler Atlası hayallerimize biraz daha cesurca kanat çırpmak için ilk adım tadında. Buralardan çok uzaklaşmadan okurlara minik bir dipnot geçmek isterim yüreklerde tebessüm olması niyetiyle. Bir daha ki sefere ormanda yürüyüşe çıktığınızda hafif bir çıtırtı duyarsanız dikkat edin, zira duyduğunuz ses rüzgârın sesi olmayabilir. 
Özgür Balpınar Özgür Balpınar
Özgür Balpınar Özgür Balpınar·
371 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.