Her zaman neyi çok istersen Yaradan'ın onu verdiğine inanırım. İstisnalar olur elbette ama ağzımızdan çıkan çoğu cümle bir süre sonra başımıza gelir. Tunahan otuz yıllık hayatı boyunca sürekli "kitap kokan bir kadın" bulacağını söylemiş.
Kader bu ya; hiç beklemediği bir anda karşı komşusunun kitap kokan kolilerini taşımak ona Miray'ı getiriyor. Aynı okulda, aynı branştan iki Edebiyat öğretmeninin her satırından nahiflik akan hikâyesi bu..
Öğretmenliğinin ilk yıllarını ailesinden uzak, kendi ayakları üzerine durarak ve gönlünü bolca hoş ederek geçirme hayalleri kuran Miray'ın babasının müdür olduğu okula tayini çıkıyor. İstanbul Balat'a tabiri caizse sürünerek isteksiz gelen Miray'ın hayatının aşkını bu mahallede, hemen karşı binasında ve atandığı okulda bulacağından henüz haberi yok tabii.
Tunahan'ı okurken hayrete düştüğümü söyleyebilirim. Varsa bir yerlerde benzeri Rabbim sen karşılaştır diyorum. Çok tatlı, nahif ve okurken iç çektiren bir çiftti benim için. Miray'ın iç sesi beni kitap boyunca çok eğlendirdi. Özellikle mahalleye ilk taşındığında içindeki alemci kızı çok sevdim.
Yazarın tarzında en sevdiğim şey kalabalık kurgular yazması. Bunu yaparken yalnızca ana karakterlere odaklanmadan yan karakterleri de bize tatlı tatlı anlatıyor. İstanbul'un ortasında hasret kaldığımız o komşuluk, samimi akşam toplanmaları ve mahalle sıcaklığı, dostluğu tam da bu kitapta arkadaşlar
Kitapta Nermin hadsizi ve Kerim hariç herkesi çok sevdim. Keşke bu ikisini birbirine yapaydık ne yakışırlardı.
Çiçeğimin okumadığım iki kitabından biriydi. Kalbimde yer edindi
·
489 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.