Bu hayatta kimse unutulmak istemez. Herkes bir şekilde hatırlanmak ister. Kitabın yazılış amacının da unutulma korkusu ve hatırlanma ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Bunun en belirgin olduğu kısım bence mahkûmun kızının, babasını (mahkûmu) hatırlamadığı yerdi. İşte orada idam edilmekten daha çok korkuyordu. Çünkü küçük kızı -hayatta en önemli verdiği kişi- onu hatırlamadı ve bu onun için daha kötüydü. Yani ben böyle yorumladım.
İdam cezalarının yaygın olduğu dönemde de bu kitabım ne kadar çok eleştiri aldığı önsözde de bahsediliyor. O zamanlarda da idam doğruydu ve insanlar tersine karşı çıkıyordu. Alışılmadık olan idam olmamasıydı. Buna da değiniliyor.
Klasikleri okumaya başlamak için de ideal bir kitap. Kısa, akıcı ve psikolojik.
+Artık kitabı her gördüğümde aklıma şu şarkı gelecek: youtu.be/tXJf_wGW5SM