Ömer'in kendi içerisindeki git-gelleri o kadar farklı şeyler hissettiriyor ki, insan okurken içinde kendini buluyor. Macide'nin Bedri ile karşılaşması sonrasında Ömer ya da Macide arasında bir ihanet olacağını düşünmüşken yazar çok güzel bir şekilde beklenmedik bir son yazmış. Ömer'in bu şekilde aklının başına gelmesi Macide'nin ve Ömer'in birbirlerine hala sevmesi. Sevmenin bu kadar saf hali gerçekten okurken kıskandıran cinstendi. Kahramanların kendi iç çatışmaları gençlik ateşinde yapılanların hissettirilmesi o kadar ustacaydı ki. Unutamayacağım kitaplardan birisi.