içsel hezeyanlarEdebiyat
İvan esasen farkındalığı olan kafası da çalışan birisi lakin toplum çoğu zaman bireyi yuttuğu için kendisinde o dönemde basitlik ve “normal” olana kendini kaptırıyor. Ölümüne yakın da kendisine bunlar hücum ediyor ve ağır hezeyana sürükleniyor. Kitap sonu şunu dediğimi hatırlıyorum; bilemiyorum İvan belki de göğüs kafesini tekmeleyen şeylere kulak asmalıydın belki de yalnız kalsan da özgün olmalıydın şimdi üzülmek yetmiyor; ölümünde huzur bul.
Tavsiye ederim
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.