Spoiler!!!
Kitabı bitirmekle birlikte şunları düşünüyorum:
Agatha Christie kendi tarzını geçmiş diyebilirim. Normalde kanıt yoksunluğundan herhangi bir tahmin yapamaz sadece ifadelerdeki çelişkilerden aklımda 'Bu katildir' diyebileceğim birisi olurdu ancak bu kitabında neredeyse kompartımanın her santiminde kanıt olmasına karşın ifadeler birbirleriyle aşırı uyumluydu ve tuhaf bir şekilde kimin katil olabileceğini anlayamadım. Buna karşın Hercule Poirot o üstün zekasını göstererek yine katil(ler)i buldu.
Agatha Christie bu kitabında da her zamanki olay örgüsünü biraz değiştirerek devam ettirmiş; (genelde başta ufak bi düşük tempolu giriş sonra cinayet olayının fark edilişi ve temponun hafif artışı ve tanıklar en son olarak hızlı tempolu çözüm ve kapanış yapar) düşük tempolu bi giriş, düşük tempolu cinayet olayının fark edilişi sonra aşırı hızlı tempolu ifadelerin dinlenmesi ve biraz temponun azalmasıyla beraber kapanış. Bu tarzlarda beni en çok sıkan şey temponun düşüklüğü olur hatta kitapları bitirmek için okurdum ancak yazarın ustalığı sayesinde bu kitabi hiç bitirmek istemedim bazen tempo aşırı düşse de. Ayrıca genelde Poirot cinayeti olduğu gibi anlatır ve katili bulurdu ancak bu sefer 2 farklı şekilde cinayeti bulmuş ve de seçimi tren şefi denilebilecek kadar yetkisi olan karakterimize bıraktı.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.