Tam kişisel gelişim okumaya alışacağım bana göre "anormal" olan bir paragraf okuma keyfimi bölüyor... Sayfa 59'dan bir örnekle biraz açayım: "Küçük hediyeler arkadaşlığı diri tutar." Bu, insanın kendi kendisiyle arkadaşlığı için de geçerlidir. Her şeyden önce kendine özen hediye etmek, kendi arzularının ve ihtiyaçlarının, yükselen öfkesinin, kaygılarının ve korkularının yanından dikkatsizce geçip gitmemek. Hediyeler, "ruhsal çalışmanın" bir imkanıdır, hediye vermeye böyle bir anlam yüklenebilir; bununla kastedilen de öncelikle başkalarının ruhları üzerinde çalışmak değil, kendi ruhu üzerinde çalışmaktır - ki ötekine dönük bir ruhsal çalışmayı mümkün kılan da budur. " paragrafta insanın kendi kendine verebileceği değerli hediyelerden bahsederken birden anlatı kesilmiş de başka bir yerden yeniden başlamış gibi geliyor... Ya çeviride ya da orjinal metindeki sıkıntı sesli okuma yaparken daha çok hissediliyor sanki metni bir insan değil de bilgisayar yazmış gibi...
Akıcılığın bölünmesi olarak adlandırdığım bu durum belki sadece bana mahsus bir arazdır bilemiyorum fakat bunun dışında ilk defa bir kişisel gelişim kitabındaki tespitlerden keyif aldım. Özellikle "zaman hediye etmek" üzerine tespitler aklımdaki bazı fikirlerin somutlaşmasına büyük katkı oldu...
Yazarın diğer kitaplarını da okuyarak süreci ilerletmeyi planlıyorum. Bana göre değil ya da tövbe ettim desem de kişisel gelişim sürecinde düşe kalka ilerlemeye devam ediyorum. Konu kitapsa, bir şeyler öğrenmekse yapılması gereken bu... Bu yüzden kişisel gelişim okuyanları nisbeten sıkmayacak bir kitap diyebilirim... Bir şans verilmeyi hakediyor.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.