zülfü livaneliyle ilk tanıştığım kitap serenadtı o kadar güzel bir kitaptıki beni araştırmalara sürüklemişti daha sonraki kitaplarında da hep seranatı aradım ama malesef ki serenad gibi güzel bir kitap yazmadı huzursuzluk ta konu açısından çok güzel hep cam fanusun içinde durupta dışarda ki yaşamlara bakıyormuşuz biz okurken içim acıdı ve o fanustan çıkabildim.ezidileri o kadar güzel anlatmışki onlara yapılan haksızlıları yüzyıllardır o insanlara yapılan ve hala yapılmaya devam eden zulümleri okurken gerçektende huzursuz oluyorsunuz bazı şeylere bakmak yerine görmemizi sağlıyor kitap.okuyun ve biraz huzursuz olun...