Otobüste ayakta iken umutlu düşünceler aklımıza geliyorken ; oturunca bir anda neden karamsar ve muğlak düşüncelere dalıyoruz ki ya da aklımıza geliyor ki diye yazıyor Dazai. Kim bilir belki de sabit kalmak , kendimiz olmak, okuduğumuz kitap - ki bu tek doğru yapabildiğimiz şey- karakterlerinden çıkmak bize zor geliyordu ve hayata hatta insanlara karşı hala poz kesiyoruzdur ve biz bunları içerimizde düşünürken çaldığımız bir ukelele ailemiz tarafından hala küçük bir çocuk olarak görülüp bizi eğlendiriyor işte gibi etiketler yapıştırılıyordur. Ya da sabahları uyanınca , geçmişte kalan o insanlar yanımızdadır ve güzelliğimizi örten o gözlükten artık kurtulmuşuzdur ve rokoko salatasını en güzel ve içten biz olan duygularımızla sunuyoruzdur kim bilir.
Kitabı okumadan önce Dazai sana şu hatırlatmayı yapıyor ; 'eğer mutluluğu arıyorsan bekle okuyucu çünkü sen mutluluğu aramak için evden çıkarsan mutluluktan sen yokken eve gelir ve geç olur .'
Şimdi de kalacağım diye bir sonraki şimdiyi kaçırmayın.
iyi okumalar.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.