Körelen İnsanlık Mı? Körelmesi Gereken Bazı Kültürler Mi?
Eski bir İstanbul kültürü üzerinden sunulan oldukça yaratıcı, sade ve trajik bir eser.
Her birinin hayat hikayesi farklı üç arkadaş: Semih- Süleyman- Hayri
Bu üç arkadaşın aç karınlarına rağmen hayal kurmasını sağlayan ve hayallere ulaşmasındaki araç olarak gördükleri şey aslında ne bir hırsızlık ne bir eşkıyalık ne de bir ahlâksızlıktır, bu araçları sadece kuş avcılığıdır. Çeşit çeşit, renk renk kuşlar yakalanır kafeslere doldurulur ve çeşitli dini mekânlar önünde( camii, klise, sinagog vs. ) insanlığın bu kuşlara özgürlük şansı vermesi için alması sağlanır. Eski bir inanıştır bu (!)
Eskiden; diyor yazar, çok kuş satılırdı bizim buralarda insanlar sıraya girerdi kuş alıp uçurmak için ancak şimdi yok o insanlık.
Yani bu kültüre göre bir yerde ne kadar çok kuş satılırsa orada o kadar çok insanlık var demekti.
Kitabı bu açıdan yorumlayınca gerçekten kuşların özgürlüğüne kayıtsız kalınması insanlık adına üzücü ancak kuşların açısından bakılırsa böyle bir kültür keşke hiç olmasaydı dedirtebilir. Ancak böyle farklı bir konu üzerinden Yaşar Kemal’in yozlaşan insana vurgusu yine hayran bırakıyor.
Keyifli okumalar.
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.