Ermiş, şiirsel düzyazı eşliğinde hayata dair metaforlarla içsel bir yürüyüş. Bir veda konuşması, bu yüzden mümkün olduğunca insana insan'ı anlatmaya çalışan ve neyi yapıp neyi yapmaması gerektiğini anlatan bir öğüt kitabı. Sanatlı bir uslubu, özellikle kavramların açıklanmasından, teşbihlerle, istiarelerle... bezeli devrik cümlelerle dolu. Coşkun bir lirizm tüm satırlara yayılmış durumda.