İki yakın arkadaş, bir evde yaşıyorlar. Bunların arasına kendilerinin yarı yaşında bir kadın giriyor ve hikaye başlıyor.
Aslına bakarsanız içeriği muhteşem hikayelerle doldurulabilecek dram dolu bir hikaye olabilecekken biz burada sayfalar boyunca Ender'in ve içerikten anlayacağımız üzere Çetin'in platonikliği ve duygusal sancılarıyla uğraşıyoruz lakin bu sancılar o kadar etkisiz ki platonikliğin ve Nihal'in konumu itibariyle iki moruk için ulaşılmazlığının yansıtılmasının benim üzerimde hiçbir etkisi olmadı. Muhtemeldir ki platoniklik yaşamış birisinde de bu olmamıştır. Hikayeyi akıcı kılan tek şey ana konu içerisine giren yan hikayeciklerdi. Özellikle son bölümler bitse de gitsek dedirten cinstendi. SPOILER! Nihal hamile kalıyor ve kürtaj yaptırıyor, yani 20li yaşlarda ailesini kaybetmiş bir kadın için olabilecek ikinci büyük travma ama bu olay resmen kestirip atılıyor.