Kitabı beğendim. Diğer okurlara tavsiye ederim. En az Feride'nin aşkı kadar sevdiğim biri, ismi - O -, tarafından kalbinde başkasının, 5 yıllık eski "nişanlısı"nın sevdasını taşıyan birisi tarafından bu kadar kandırılan, kullanılan, ezilen, bekletilen birisi olarak çok zor, anlatılamayacak kadar acı hislerin yer yer baş göstermesiyle okudum. Madem asıl kokusunu sevdiğin o çiçeğin kokusunu tekrar yakalamaya çalışıyordun Kâmran, neden aradaki "sarı çiçekleri" düşünmeden, sırf o asıl kokusunu sevdiğin çiçeğin kokusunu yakalayabilmek için kopartıp kokladın? (ki 'O' da bana "Nar Çiçeğim" derdi.) Allah belanı versin Kâmran. O arada solup giden sarı çiçeğe yazık değil mi? Neden o zaman hayatına giriyorsun, madem asıl kokusunu sevdiğin bir çiçek var? Bana yaşattıklarının bin mislini yaşa Kâmran... Sen bu yaşamı bana zindan ettin. Hâlbuki o kız benim sana en az Feride'nin vefası kadar olan vefamdan, sevgimden daha fazlasını beslemiyor. Onca olanlara rağmen hâlâ daha sana âşık olan birine bu kadar acıyı verdin ya sen, sırf kendi emellerin uğruna. Hiçbir şeyi hâketmiyorsun aslında. Sadece senden değil, senin olduğun yerlerden de nefret ediyorum Kâmran... Bu kitapla birlikte seni de, kalbimi de toprağa gömüyorum, Feride gibi bir sonum olmayacak, Kâmran'a kavuşamayacağım ama onun kalbini kapattığı gibi ben de kalbimi kapatıyorum. Sen bendeki her şeye yazık ettin Kâmran... Bense sana kavuşmak için ölmeyi bile bekleyemiyorum. Çünkü senin ölünce de kavuşmak istediğin başka birisi var ve bunun yükü altında ne kadar da eziliyorum... Kitabı bu duygularla okudum ve herkese tavsiye ederim. Çünkü sarı çiçeklerin Kâmranlar tarafından nasıl kendi meşum emelleri uğruna kopartılıp solduğunu ve hiç hatırlanmamak üzere öldüğünü, zerre sevilmediğini siz de görün. Tavsiye ederim.
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.