Kitabı 3 sene aradan sonra 2. defa okuyup bitirdim. Açıkçası ilk okuduğumdaki ruh halim ile şimdiki arasındaki farkları okurken daha rahat anlayabildim. Psikolojik tahlil konusunda zirve olan Dostoyevski, bu kitabında bizlere parmak gösterip yeraltındaki adam karakterini yaratmış. Başından sonuna kadar "abi, adam aynı ben ya" naraları atanları anlayamamakla birlikte gayet bilerek kötülük yapan pasif agresif ve histerik bir kişiyi bize karşı hem negatif hem de pozitif manada sunabiliyorsa bu yazarın başarısıdır diye düşünüyorum. Kitap okuyanları ikiye ayırmış gördüğüm kadarıyla. Yeraltı karakterini beğenenler ve nefret edenler. Bir kurgunun insanlara karşı birkaç his uyandırması da ne kadar başarılı olduğunu gösterir zaten. Bence gelmiş geçmiş en iyi romancı olduğunu bize tekniğiyle göstermiş Dostoyevski. İngilizce olarak okuyunca kulağa takır tukur gelen Türkçe çevirilerden daha rahat geldi bana. Sanırım bu dile aşinalık ile ilgili ama ben bilen herkesin İngilizce hatta fırsatı varsa ana dilinde okuması taraftarıyım.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.