Kütüphanemde uzun süredir bekleyen kitaplardan biriydi Enstitü. Alper Kaan Bilir'i ilk kez okudum. Bildiğim kadarıyla bundan başka bir de "Isparmaça" adlı bir romanı var.
Bugüne kadar hiçbir romanda olay örgüsüne dahil edildiğini görmediğim bir mesele anlatılıyor: Linç kültürü.
Günlük hayatta defalarca karşımıza çıkan bir kavram haline gelen 'linç' meselesi aslında göründüğünden çok daha derin. Genellikle mağdurun psikolojisi ile anlık üzüntüler yaşayıp anlık sinirlerle tanımadığımız pek çok insana küfürler yağdırıyoruz. Bir çoğu da hak ediyordur mutlaka bu küfürleri. Peki ya etmiyorsa? Ya gerçekten gözüktüğü gibi değilse? Linçledigimiz şeylerin kaç tanesinin akıbeti ne oldu diye bakıyoruz? Öfkeler dindikten sonra yanlışlar, yanlış olarak kalmaya devam ediyor.Sanırım ilk kez diğer taraf açısından düşünme fırsatı buldum
Romanda tam da bu tümsekte tökezleyen bir sanatçının bir kargaşanın ortasına düşüşü anlatılıyor. Merak eden olduysa denemeye değer Keyifli okumalar
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.