Güzel bir eve dönüş romanı.
Aile içi kördüğümlerin mesafelerle pazarlık edilerek çözüleceğini düşündüğünüz yaşlara gelince çözmek yerine bir düğüm daha atabilirsiniz.Çünkü bazı düğümler insanı koruyor;kendinden,aile bireylerinden, aile ile hiç alakası olmayan üçüncü kişilerden.Çözülmesi pek çok ruha zarar verecek düğümleri gevşetmenin-travmaları tetiklemek oldu şimdilerde-bir anlamı yok bence.
Kabul görmek ve sevilmek için talepte bulunmak zorunda olmadığımız aile, tüm mesafeleri aşıyor fakat Bilge'ye yol olamıyor.Zaten ya ayrıksı bir evlat ya da başka yöne ayrılan yollar değiştiriyor güzergahı.Yürünen yıllar boyunca geriye dönmek hep mümkün ama hiç istenilen olmuyor.Birbirinin dönüşümünü göremeden yıllar geçiriyor aileler ve sonunda başka başka yüzler, artık o kişi olmayan insanlar,elden ayaktan düşmüş hallerine yoldaş oluyorlar.Bir zamanlar böyleydi,şimdi böyle.Çocukken gözünden düşmesine izin verilmeyen bir damla yaş,Bilge'nin kornaya karışan hıçkırıklarında kayboluyor.