Yine sevdiğim bir yazar ve yine iyi ki okumuşum dediğim bir kitap. Yirmi dokuz yaşında tutunamayan bir kadının hikayesi, öleceğini öğrenip hayatını sorgulamaya başlanıp ilk suçunu, günahını arıyor Adalet. Ancak asıl kilit nokta Hülya Konu Hülya olunca ne? nasıl? diyip kalmıştım bir süre. Önemli ayrıntıları normal bir şey gibi anlatan kitaplar her zaman daha çok etkilemiştir beni. Açık konuşmak gerekirse ilk sayfalarda kitabın pek albenisi yok ancak ilerlemeye devam ettikçe konunun nereye bağlanacağı heyecanlandırıyor.
Kitabın pek çok noktasında Türkiye gündemine güncel göndermeler yapılmış. Fakat yer ve insanlar adları değiştirilmiş, olmayan yer adları tahmin edilebilir şekilde yerleştirilmiş. Mesela Van şehri yerine Moran demiş. Farkında olsak da sessizliğimizin, tutukluluğumuzun ve tepkisizliğimizin yüzüne tükürmüş yazar özenle ve defalarca. İyi diye sarıldığım benliğimi sorguladım ve yine "ötekini" daha çok anladım. Nermin Yıldırım romanları tavsiyemdir