“ Uzaktaki çatılara baktı. Oralarda bir yerlerde sevdikleri yaşıyordu. ”
Diyor kitabında 
Eda Akel
Yeşil Kadife Koltuk: Tekinsiz Öyküler ve Uğursuz Fısıltılar içerisinde birbirinden güzel öyküler bulunmakta Çok sürükleyici olan bu öykülerle zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile. İlk sayfadan son sayfaya kadar sizi çeşitli duygulara yönlendiriyor kitap. Yeri geliyor seviniyor, yeri geliyor üzülüyor ve kızıyorsunuz.
Aslında her öykü hayatın içinden bazen yanı başımızdan bazen duyduğumuz ya da okuduğumuz bir haber kadar yakın bize. Her öykü de ayrı bir gizem, acı ve hüzün… gizli
Unutmadan Yeşil Kadife Koltuğunda ayrı ayrı anıları gizli kitapta.
Çok severek okudum ve çok beğendim kitabı.
Naçizane herkese tavsiyemdir.
Yayın hayatınızda başarılarınızın devamını dilerim. Eda Akel
Arka Kapaktan Alıntı:
Annem “kırma” bir kadındı. Kırılanlardan. Kırılarak kurtulanlardan. Kırılarak yaşamayı başaranlardandı, saklananlardan. Ki duyguları, anıları bile başka şekilde yoğrulup mayalanmıştı, tatları değişmişti. Devşirilen, unutturulan, ruhu sökülen tüm diğerleri gibi. Kendi hatırlamıyordu bile. Korkusu gözlerinde aryalar inletmişti oysa. Yeri göğü çınlatmıştı. O hatırlamıyorduysa da ben hatırlıyorum; koynunda değil karnındaydım üstelik.
Eda Akel
Yeşil Kadife Koltuk: Tekinsiz Öyküler ve Uğursuz Fısıltılar içerisinde birbirinden güzel öyküler bulunmakta Çok sürükleyici olan bu öykülerle zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile. İlk sayfadan son sayfaya kadar sizi çeşitli duygulara yönlendiriyor kitap. Yeri geliyor seviniyor, yeri geliyor üzülüyor ve kızıyorsunuz.
Aslında her öykü hayatın içinden bazen yanı başımızdan bazen duyduğumuz ya da okuduğumuz bir haber kadar yakın bize. Her öykü de ayrı bir gizem, acı ve hüzün… gizli
Unutmadan Yeşil Kadife Koltuğunda ayrı ayrı anıları gizli kitapta.
Çok severek okudum ve çok beğendim kitabı.
Naçizane herkese tavsiyemdir.
Yayın hayatınızda başarılarınızın devamını dilerim. Eda Akel
Arka Kapaktan Alıntı:
Annem “kırma” bir kadındı. Kırılanlardan. Kırılarak kurtulanlardan. Kırılarak yaşamayı başaranlardandı, saklananlardan. Ki duyguları, anıları bile başka şekilde yoğrulup mayalanmıştı, tatları değişmişti. Devşirilen, unutturulan, ruhu sökülen tüm diğerleri gibi. Kendi hatırlamıyordu bile. Korkusu gözlerinde aryalar inletmişti oysa. Yeri göğü çınlatmıştı. O hatırlamıyorduysa da ben hatırlıyorum; koynunda değil karnındaydım üstelik.
·
911 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.