Son 4 öyküyü henüz okudum, öncekileri aylar önce okumuştum; dolayısıyla ne yazık ki uzun bir sürece yaymak durumunda kaldığım bir kitap oldu. Ama araya bunca mesafe girmesine rağmen döndüğümde öykülerin bende bıraktığı hissi hatırladım ve kitap okuma eylemine verdiğim araya rağmen iki günde 100 küsur sayfa okuyabildim. Bazı öyküler gerçekten vurucuydu, son öyküdeki Servet Hanım'a üzülmekten öyküye ara verdim mesela. İlk öyküler daha soyuttu, bilinç akışı denebilecek tarzdaydı hatta, sonrakiler bana zaman zaman çağdaş Türk öykülerini anımsattı, çağdaş bir öykü kitabı olmaması yazarın bu temaları işlemesine daha fazla saygı duymamı sağladı. Oldukça beğendim. İlk Füruzan kitabımdı, doğru bir başlangıç yaptığıma inanıyorum.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.