Fazla insan çarpıntı yapıyordu. Gereğinden fazla insan ruha zarardı. Bir iki dost ona yetiyordu.
·
133 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bazen çevresinde o bir iki dostu bile bulamıyordu.. Yalanlarla, ikiyüzlülerle çevriliydi etrafı. Kime güvenmek istese, kime içi ısınsa bir de bakıyordu ki hayal kırıklığına uğratıyordu. Sonra da bir bakıyor, yalnızlığın en iyi dostu olduğunun farkına varıyordu.
Umarım... Ama bu biraz zor, ancak hayallerde gibi. Önemli olan iyi ile kötüyü ayırt edebilmemizde. Hatasız kul olmasa da bazen bazıları tamamen kötü niyetli, ikiyüzlü olabiliyor. Ne yapalım bizlere de sabretmek, mücadele etmek kalıyor.