Kitabın çoğu bölümünü beğenerek okudum sadece eşlerin hasta olduklarında çocuklaşması ile ilgili kısmı hariç. Erkeklerin hasta olduğunda ilacının ve çorbasının verilmesi çok tek taraflı yargılanmış. Cinsiyetsiz olarak hasta iken eşlerin birbirine ilgi ihtiyacı olması ne kadar yanlış? Bu hem kadının istediğini kısıtlamak ve bence çocukları küçümsemektir. Ayrıca klasik kendi kendime yeterim sınırlaması ile çok bağdaşıyor. Kitapta bilgilendirici kesimler, doğru bulduğum yönler olsa da bu tarz cümleler beni yazardan soğutuyor. Umarım karşılıklı olarak gelişiriz. Onun dışında okuması zevkli ve bilgilendirici bir kitap.