En iyi polisiye roman yazarlarından biri olan Ahmet Ümit'in yine bir Başkomiser Nevzat kitabı. Kitap çocukluğundan kötü bir iz kalan seri katilin yeniden cinayet işlemesiyle başlıyor. Çocuk istismarı, Suriye göç sorunu ve hatta organ mafyaliğını da ele alarak akıcı bir üslupla merak uyandırıcı bir şekilde ilerliyor. Seri katil polislerin yakaladığı ancak mahkemenin saldığı çocuk tacizcilerini öldürüyor. Merhamet ve adalet arasindaki ince çizgide kalıyor okuyucu. Acaba katil olması gerekeni mı yapiyor yoksa iş adalet terazisine mı bırakılmalı? Katilin parmak izi denildiği bir ritüele sahip kalıyor. Peki uyguladığı ritüelin anlamı ne? Ne oluyor da hiç yakalanamıyor? Neden polislerden hep bir adım önde? Ya da bir çocuğun geçmişindeki intikamı mı? Başkomiser Nevzat,Ali ve Zeynep ile birlikte uykusuz gecelerin ve kavurucu sıcaklıgin sonunda çarpıcı ve hiç beklemediğim bir sonla biten muhteşem bir kitap. Kesinlikle okunmalı,okutturulmalı.