x
Zerdüşt'ün fikri bir küçük kardeşi olarak nitelendirebileceğim Umutsuzluğun Doruklarında kitabı, karanlığın içinde göğe bakıldığında göze vuran dingin ay ışığının vesilesiyle gönülde yeşeren güneş umudunu temsil etmektedir zihnimde; yaşamın formülüdür cümlelerindeki sezgisel uyarılarla beraber. Hiçliğin yansımadıdır da; birer ikiz kardeş olan yaşamla hiçliği bir arada sevmeyi, öğretir, geceyle gündüzü betimler yüreğin anlayacağı ölçüde.
Umutsuzluğun Doruklarında buldum aydınlığı, düşüşün derininde buldum isimsiz mutluluğun hazinesini...
Bunların dahilinde, yazarın kelimelerle yaptığı karanlıktan aydınlığa uzanan taşlı yolda ve bunun tersi istikametinde, yolun fikrimce tümsekte kalan noktalarının daha iyi yapılabileceğine dair öznel yargılarım da yok değildi aslında; hemfikir olduğum düşünceleri kadar aksini savunduğum da bittabi çıktı bazı bazı.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.