Hep anneye yüksünür en güzel duygular ama babanın yoksunluğu kişide ne tramvalar yaratır göz ardı edilir. Kafka içinde en büyük yara belli ki babası olmuş.
Diğer duygulardan açık ara önde güven duygusu kesinlikle babayla ilişkili olmalı. Kafka bu mektupta 36 yaşında babasıyla ilişkisini açık bir dille yazmıştır. 36 yaşında tıpkı çocukluğunda olduğu gibi babasından alamadığı takdirin , güvenin yerini nasıl hiçbir şeyle dolduramadığını ,onda yarattığı tahribatı çok güzel ifade etmiş.
Babasına kimi zaman çok kızmış kimi zaman onu çok takdir etmiş. Ama kişiliğinin oluşumuna, asla evlilik kurumuna adım atamasına babasının yadsınamaz etkisini sitemli bir şekilde dile getirmiştir.
Kitaptan bağımsız, babasız büyüyen kız çocuklarının gözlerindeki hüznü nerden baksam tanırım. Hayatta neyi başarılarsa basarsınlar hep yarım kalmışlık hissi gözlerinin yuvalarına çörekleniverir. Tedirgindir bakışları , dışarıya ördükleri duvarın arkasında ürkektirler. Hem çok güçlü hem çok çaresiz.
Ben bu konuda şanslı azınlıktayım. Asla iyi bir eş olduğunu düşünmesem de şuan kurduğum her cümlenin başardığım her işin asıl kahramanı babam ve annemdir.
Dibe çöktüğümü düşündüğüm her an yanıbaşımda olan babama bir mektup yazsam galiba bu teşekkür mektubu olurdu.
İyi ki varsın babam
#babayamektuplar
#franzkafka
·
217 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.