Duygularim cok karisik. Hem ofkeli hem uzuntu icerisindeyim.
Kadinlarin hala baski altinda olmasina mi yoksa dini kullanarak kendi menfaatlerine gore yasanilmasina mi..gunumuzde devam eden ve dur diyemedigimize mi uzuleyim bilemedim.
Ilk baslarda okudugumda baya sinirlenmistim Nana'ya. Kizini defalarca hakaretlerde bulunmasina ragmen kendince korumaya ve sevdigini ogrendim. O da muhtemelen baska turlu sevgi gormemis ki evladina gosterebilsin. Sonradan Nana yi o kadar iyi anladim ve icime oturdu intihari.
Etkilendigim ve duygusallip gozlerimin nemlendigini hissettigim: Meryemin idam edilmesine karar verildigi an. Kadinlar hapishanesinde diger kadinlardan saygi gormesi hosuma gitti. Adalet... ah adalet. Hukuk sistemini erkeklerin kendilerine gore uyarladiklari seriat dedikleri hic objektif degil. Derinden sarsti beni Meryemin durusu ve fekadarligi.
Cok fazla tarihi kitapligimden taliban gibi vs icerikler hosuma gitmedi. Bana gore uzatilmis geldi ama orada ki durumu anlamak icin iyiydi.
Leyla ve Tarigin hikayesi daha cok yer almasini isterdim. Veya Tarigin gozunden yazilmasi. Dilerim Leyla gibi savastan kacip sonra ulkesine donup orayi kalkindirma seruvenini ornek
Son olarak iyi ki Atatürk diyorum..:)
yhh #k
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.