Murtaza karakteri, bazen anlamakta zorlandığım; bolca sinir olduğum ve dürüstlüğüne şaşırdığım bir karakterdi. Kitabın sonunda sadece şunu diyebildim: "Herkes gider Mersin'e Murtaza gider tersine!"
Murtaza kafasına taktıklarını sürekli tekrar etmekle birlikte, üstleri dışında kimseden korkmayan; görevi sırasında ailesine bile gerekli değeri göstermeyen bir karakter. "Vazife bir sırasında görmeyecek gözün evladını. Demeyeceksin ciğerparem."
"Bir vazife benzemez bir peynir hem de ekmek yemeğe, bir vazife üstündür bir namustan!" Sözüyle anlayacağımız gibi işini abartan bir karakter.
Kitabın sonunda anladığım temel bir şey olmadı. Sadece dönemin siyasi yapısının halkı nasıl böldüğünü ve insanların birbirinin gazına ne kadar kolay geldiğini düşündüm. Aynı zamanda milliyetçilik gibi duygulara, fazla saplantılı bağlanıldığında bizi köle haline getirdiğini fark ettim. Kitabı tavsiye ederim. Murtaza'nın diline yapıştığı için kitapta tekrar tekrar geçen cümleler dışında okuması zevkli bir kitaptı.
·
238 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.