288 sayfalık kitabın 228.sayfasındayken yazmaya başlamak istedim düşüncelerimi. Sis ve Gece okuduğum beşinci eseri Ahmet Ümit’in ve bende diğerlerinde yarattığı etkiyi yarattığını söyleyemeyeceğim ne yazık ki. Yazarla tanışma kitabı olacaklar için pişman olmazsınız fakat İstanbul Hatırası olsun Patasana olsun okumuş birinin etkilenmesi bana göre mümkün değil. Neredeyse 60 sayfam kaldı ne merak içindeyim ne de heyecan bitsin diye devam ediyorum ki diğer eserlerini okurken kitabı okumadığımı adeta içtiğimi bilirim.
Başka bir konuya daha değinmek istiyorum. Kitapta dikkatimi çeken birkaç cümle oldu. Bir örnekle açıklamayı da istiyorum:
“… Mustafa da Neco’nun eşcinsel olduğunu söylemişti. İçeride, ikinci sınıf bir hapishane kabadayısının kapatması olmuş uzunca bir süre… ‘Belki kendini pazarlıyordur.’ demişti Mustafa. Ben sanmıyorum… Ses tonu, hareketleri normal bir erkeğinkinden farklı değil… Yine de gizlemeye çalışıyor, çünkü otoritesi söz konusu. Öyle ya, ibnelerden çocuklar bile korkmaz.” Bu satırlar önce yazarı homofobik olarak nitelendirmeme neden oldu. Daha sonrasında karaktere bu izlenimi vermiş olabileceği ikileminde kaldım. Böyleyse bile bu ve benzeri kısımlar hiç hoşuma gitmedi, benim için bir soru işareti olarak da kalacak.
Ayrıca Ahmet Bey’in her kitabında bir erkeğin bir kadını aldatmasını çok olağan ve açıklanabilir bir şey olarak göstermesinden çok sıkıldım. Yazarların eserlerine biraz kişiliklerini biraz da gerçekleşmesini düşlediklerini döktüğü konusunda hemfikirizdir diye düşünüyorum bu nedenle kendisinden biraz itildim. Sıraladığım birçok nedenle kendisinin bir başka eserini uzun bir süre okumayı düşünmüyorum.
·
155 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.