Kitabın adından da anlaşılacağı üzere gerçekten bilinmeyen bir kadının aşığına yazdığı bir mektuptan oluşan bu eserde karakterimiz mektubun kendini gösterse de hiç bir zaman adını vermemekte. Zweig kitaplarının sonunda genellikle öykünün yarım kaldığını düşünürüm ancak bu kitabın sonunda sorduğum tek bir soru oldu. Bir insan bir insana böylesine bir bağlılık ve bağımlılık duyabilir mi?