kitabı bitirip mektubu okuğumda bir 10-15 dakika kadar düşündüm. kitabı okurken not aldığım sayfalardaki cümleleri tekrar okudum. kitabın kapağını şöyle bir inceledim. tekrar açıp ilk cümlesini, ikinci cümlesini, üçüncü cümlesini, diğer paragrafları okumaya başladım. bu kitap hakkında bir şey söylemek istemiyorum. sadece şunu hissediyorum, mutlu olmak zorunda değiliz. başka bir şey demek gelmiyor içimden bu kitabın ardından. çok anlaşıldığını da düşünmüyorum, bu kadar popüler olmasına da açıkçası anlam veremiyorum. popüler olmayı hak edecek kadar kötü bir kitap değil, herkesin dilinde dolanacak kadar bayağı değil. az kişinin bildiği, sıradan bir yazarın sıradan bir kitabı olarak addedilmesini isterdim ve bunu eleştirmek. olric üzerinden bir zamanlar esprilerinin dönmesi, üzerine karikatürlerinin çizilmesi, bir lise öğrencisinin okul bahçesindeki demire tutunup düşmesiyle arkadaşının tutunamayanlar esprisi yapması, bu olaylardan yıllar sonra bana dokundu.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.