Bitmesin istedim... Gerçek anlamda uzun süredir seri kitapları okuyamıyorum ama bu seriye başladığımdan beri bitmesini istemedim. Serinin son kitabı gümbür gümbürdü desem abartmış olmam. Her an bir şey olacak heyecanıyla okudum ve son sayfaya kadar bu sürdü. Okuduğum en iyi kurgulardan birine sahipti ve karakterlere odaklanarak olayları, fantastik ögeleri geride bırakmamış olmasından çok memnunum. Bu kitapta Roar beni biraz hayal kırıklığına uğrattı ama dünyadaki en sevdiği kişiyi kaybetmiş bir adamın ruh haline sahip olduğunu kabul etmem gerekir. Acı çekişini hissetim. Sonrasında kendisine gelmesine de aşırı mutlu oldum. Perry ve Aria her zamanki gibi mükemmeldi. Aralarındaki uyumu seviyorum. Birbirlerini tamamlıyorlar ve bunu öyle güzel yapıyorlar ki hayran kalıyorum. Özellikle Perry sessiz bir adamken sadece Ariaya duygularını açıyor olması çok hoştu.
Son olarak aşırı üzüldüğüm bir olaydan bahsetmeden bitiremeyeceğim. Keşke Cinder için başka bir yol olsaydı. Bir şey yapmak için zorunda olmasaydı. Keşke on üç yaşında bir çocuk olarak kalsaydı. Düşündükçe bile kalbim sıkışıyor.
Seriyi kesinlikle tavsiye ederim