Ben de yerini değiştirdim bağımlılıklarımın.1000Kitap
Morfin. (evet bu kitabın adı)
Bağımlılık. (bu da kitabın konusu gibi duruyor)
Ama neden? (işte buna geleceğiz esas)
Acılardan kaçışa ne de güzel bir örnek, uyuşturmak kendimizi. Mutluluk -iyi olma hali- elde edilmesi bu kadar zor bir şey olmamalıydı halbuki.
Fiziksel ve ruhsal acı adı altında sınıflanan binlerce acı türü. Ama mutluluğu sınıflandıramıyorum.
Mutluluğa -iyi hissetmeye- olan ihtiyacımızdan doğan bağımlılığımızı anlıyorum yine de.
Bu kitapta ise iyi hissetmek için morfine tutunmuş bir doktorun, yine doktor olan bir arkadaşına gönderdiği günlüğünü parça parça okuyorum. Bağımlığının nasıl onu yavaş yavaş tükettiğine doktorun kendi ağzından şahitlik ediyorum.
Masum bir acı dindirici olarak başlamıştı halbuki morfinle ilk münasebeti. Masum bir acı dindirici... hiç de masum olmayan -onun tabiriyle- bir şeytan gibi bedenini -dolayısıyla da ruhunu- ele geçirdi.
Bağımlılık hakkında çok derin teorik bir bilgiye sahip değilim, ama neden olduğunu az çok biliyorum.
Fizyolojik olduğu kadar psikolojik de bir savaş. Bu tartışılmaz. Zor olduğunun tartışılamayacağı gibi.
Bağımlılık öyle kötü, şöyle berbat, böyle mahveder insanı. Evet bunları biliyoruz hepimiz. Bunları söylemişim ve kamu spotunu bir yana bırakmışım gibi düşünelim şimdi.
Karakterimize yoğunlaşalım..
"Ama neden?" demiştik. Evet neden morfine bağımlı oldu bu doktor? Durup dururken mi? Fiziksel acılarından kurtulmak için mi? Hayır. Hayır.
Onun zaten bir bağımlılığı vardı.
Sadece yerlerini değiştirdi.
Ruhunu içten içe yediği bir bağımlılıkla savaşıyordu. Bedenini de dahil etti bu savaşa.
Bir kadına bağımlıydı. Bir insana.
Kendi tabiriyle morfin onun yerini aldı. Onu unutturdu. Acısını unutturdu.
Belki basit gelecek ama yine de söylüyorum. Bağımlılıkların en kötüsü, en güçlüsü ve hepsinden önce başlayanı; belki de diğer bütün bağımlılıkların önünü açan yine bir insana/insanlara/insanlığa olan bağımlılığımız olamaz mı?
Bunun üzerine saatlerce düşünmedim belki. Rastgele beliren bir varsayım. Ama düşüneceğim mutlaka.
Kitapta da en dikkatimi çeken nokta bu oldu açıkçası. Farklı yorumlamalar da getirilebilir. Elbette bağımlığının tek bir sebebi olamaz, şahıs bazında da bu böyle. Sadece bir varsayım. Küçük bir varsayım.
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
··
1.395 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Alışkanlıkla bağımlılık ayrı şeyler sanırım :)) hayat bazen alışkanlıklarımızdan ibarettir diye düşünürdüm:) sonra vazgeçtim insan bir şeyden takılı kalamaz :))kimyasal maddeler için bu geçerli değil sigarayı bırakmayı hiç düşünmedim bırakabileceğimi sanmıyorum :))bunları bırakanda var hayattın bir genellemesi yok onu biliyorum😏 çok uzatım elline sağlık güzel olmuş incelemen 😌🌸
Bence alışkanlıklar bağımlılıkları doğurur. Alıştığımız şeye bağımlı hale geliriz farkında olmadan. Bu bir kimyasal da olabilir dediğin gibi (vücut ona alışır ve onun oluşturduğu durumu ister sürekli), keza bir insan da olabilir incelemede belirttiğim gibi (onun varlığı olsun, hissettirdikleri olsun bağımlı kılabilir bizi ona). Yorumun için çook teşekkür ederim. 🍷🖤
