Spoiler içerir!!!
Her bir satırını, her karakterini ayrı ayrı sevdiğim serinin sonuna geldik. Uzun uzun 3 kitabı anlatmayacağım. Ah be Pia'm keşke sonun böyle olmasaydı. Bir tıp öğrencisi olarak her pia mater terimini duyduğumda kalbimde bir hüzün oluşacak.
Diğer kitaplardan farklı olarak bu kitabın ilk yarısından olayların hiç ilerlemediğini sadece bilimsel bilgiler verildiğini fark ettim ve bu beni biraz sıktı. Ama son sayfalardaki tüm soruları akıcı bir şekilde açıklayan kısım bu olumsuzluğu telafi etti benim gözümde.
Kanser ve ölümsüzlüğün ilişkisinin işlendiği bölümde Serkan hocayla benzer düşüncelerde olduğumu görmek beni mutlu etti. Kendi fikirlerimi okuyormuş gibi hissettim.
Yapay zekanın bu kadar şeyi yapmış olması her okura inandırıcı gelmeyip tatmin etmemiş olabilir ama benim mantığım için gayet tatmin edici açıklamalardı. Sadece duygusal olarak böyle bitmemesini isterdim :)
Yapay zekanın bu derece gelişip duygusuz bir şekilde kendisini oluşturan kişileri ortadan kaldırması, her şeyin yönetimini ele geçirmesi bana Dan Brown'un Başlangıç romanını anımsattı. Ama buradaki Dura gerçekten ürkütücüydü. Son bölümlerde okurken gerçekten rahatsız olduğumu ve insanlık için bu tarz bir sonun gerçekten kaçınılmaz olduğunu düşünürken buldum kendimi.
Okumaktan çok zevk aldığım ve iyi ki okudum dediğim bir seri oldu. Yine de Pia'nın sonu içimde hep bir hüzün olarak kalacak :)
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.